De dood van Suzanne de Vries, die in 2022 op 32-jarige leeftijd overleed in de Penitentiaire Inrichting Ter Peel, heeft grote vragen opgeroepen over de medische zorg binnen detentie. In de documentaire Zitten en Zwijgen van Jessica Villerius werd uitgebreid aandacht besteed aan haar overlijden en de omstandigheden waarin zij verkeerde.
De familie van Suzanne had vanaf het begin twijfels over de oorzaak van haar overlijden. Zij vroegen zich af of haar medische situatie in de gevangenis voldoende was beoordeeld en of de zorg die zij kreeg wel voldeed aan de professionele normen. Op verzoek van de nabestaanden werd een onafhankelijk deskundigenonderzoek uitgevoerd.
Uit dit onderzoek kwam naar voren dat de medische zorg op meerdere punten tekort zou zijn geschoten. Volgens de deskundige was er onvoldoende zicht op de combinatie van medicijnen die Suzanne gebruikte en hadden mogelijke risico’s eerder moeten worden gesignaleerd. De deskundige concludeerde dat het overlijden bij juist medisch handelen voorkomen had kunnen worden.
Het onderzoek vormde een belangrijke stap om duidelijkheid te krijgen over de vraag wat er precies met Suzanne is gebeurd en of de zorg binnen de penitentiaire inrichting aan de vereisten heeft voldaan.
De nabestaanden van Suzanne werden in deze kwestie bijgestaan door mr. H.J. Oosterhagen.
De zaak laat zien dat ook gedetineerden recht hebben op passende medische zorg. Het uitgangspunt is dat iemand die in detentie verblijft recht houdt op zorg die vergelijkbaar is met de zorg buiten de gevangenis. Wanneer die zorg tekortschiet en ernstige gevolgen heeft, kunnen nabestaanden onderzoek laten doen naar de verantwoordelijkheid en mogelijke aansprakelijkheid.
Mr. H.J. Oosterhagen staat nabestaanden bij die vragen hebben over een overlijden tijdens detentie en onderzoekt of de verleende medische zorg aan de professionele standaard heeft voldaan.