Advocaat – partner

Johan Oosterhagen

Slachtofferrecht, strafrecht

Bel kantoor hjoosterhagen@loonsteinadvocaten.nl

Direct contact

Leg uw zaak aan Johan voor

Een eerste gesprek is vrijblijvend. Vertel uw situatie en wij beoordelen binnen 24 uur of en hoe wij u kunnen helpen.

+31 (0)20 67 31 555 Stuur een e-mail →

Profiel

Johan is sinds 2017 advocaat en sinds 2025 partner bij Loonstein Advocaten. Johan is gevestigd in Bodegraven, waar hij de dagelijkse leiding over het kantoor voert.

Johan staat slachtoffers en nabestaanden bij in zaken waarin sprake is van ernstig letsel of overlijden door het handelen van een ander. Hij is gespecialiseerd in slachtofferrecht, met een focus op gewelds- en zedenmisdrijven, verkeersongevallen en medische aansprakelijkheid.

Hij heeft bijzondere ervaring met de bijstand aan slachtoffers van seksueel geweld, ook binnen detentiesituaties. Johan vertegenwoordigt ook gedetineerden die schade hebben geleden door tekortschietende medische zorg. Johan zet zich structureel in voor de versterking van de rechtspositie van slachtoffers en de verbetering van sociale veiligheid en de kwaliteit van zorg binnen detentie.

Verder behandelt hij complexe zaken op het gebied van medische aansprakelijkheid binnen de genderzorg, waaronder diagnostiek, informed consent, behandeling, nazorg en operatieve ingrepen.

Slachtoffers van antisemitisch geweld en andere haatmisdrijven, waaronder de slachtoffers van de geweldsincidenten rond de wedstrijd Ajax – Maccabi Tel Aviv, worden ook door Johan vertegenwoordigd.

Naast zijn slachtofferpraktijk is Johan actief in uitzonderlijke en ernstige strafzaken, in het bijzonder moord- en doodslagzaken, alsmede herzieningsprocedures in zaken waarin een mogelijke gerechtelijke dwaling aan de orde is.

Johan heeft ervaring met het behandelen van strafzaken op Curaçao. Hij werkt op Curaçao nauw samen met een lokaal advocatenkantoor. Hierdoor kan hij cliënten zowel op Curaçao als in Nederland bijstaan.

Hij heeft in het rechtsgebiedenregister van de Nederlandse orde van advocaten de hoofdrechtsgebieden letselschaderecht, slachtofferrecht en strafrecht geregistreerd en voldoet daarmee aan de jaarlijkse opleidingsverplichting op deze rechtsgebieden.

Nieuwsberichten

Recente zaken en publicaties van Johan

28 oktober 2026Arts die schouw deed na overlijden Suzanne de Vries in gevangenis geschrapt uit BIG-register
Een fout genoteerde lichaamstemperatuur, een meting die nooit is gedaan en een arts die zich voordeed als iets wat hij niet was. Dat is wat de familie van Suzanne de Vries aantrof toen zij wilde weten hoe het onderzoek naar haar overlijden in de gevangenis was verlopen. Ruim vier jaar later krijgt de familie erkenning: het Centraal Tuchtcollege voor de Gezondheidszorg heeft op 28 oktober 2026 de arts die haar lijkschouw verrichtte, doorgehaald in het BIG-register.
De familie van Suzanne de Vries werd in de procedure bijgestaan door mr. H.J. Oosterhagen en mr. H.L. Hendriks.
Een schouw door de verkeerde arts
Suzanne de Vries werd op 24 maart 2022 levenloos aangetroffen in haar cel. De arts die de lijkschouw verrichtte, ondertekende het schouwverslag als “forensisch arts in opleiding”.
Een deskundige die later in opdracht van de rechtbank onderzoek deed, constateerde dat het verslag onvolledig was en evidente fouten bevatte, onder meer in de lichaamstemperatuur en het geschatte tijdstip van overlijden.
Mr. H.J. Oosterhagen en mr. H.L. Hendriks voerden aan dat de arts niet bevoegd was de schouw te verrichten en dat het verslag onverklaarbare onzorgvuldigheden bevatte.
Toen de arts bij het Regionaal Tuchtcollege verklaarde wel in opleiding te zijn geweest, werd de klacht op basis daarvan aangepast. In hoger beroep lieten de advocaten zien dat die aanpassing op misleidende informatie berustte. Zij vroegen het college daarom de oorspronkelijke klacht te beoordelen.
Arts verzweeg cruciale e-mail
Het Regionaal Tuchtcollege verklaarde de klacht deels gegrond, maar legde geen maatregel op. Het Centraal Tuchtcollege oordeelt veel strenger.
De opleiding van de arts was al in maart 2021 beëindigd wegens “niet-opleidbaarheid”, en dat wist hij. Bij het Regionaal Tuchtcollege legde hij alleen een e-mail over die zijn standpunt leek te steunen. Een e-mail van een dag later, waaruit het tegendeel bleek, hield hij achter. Daarmee heeft hij volgens het college zowel de familie als de tuchtrechter misleid.
Bovendien had hij deze schouw ook als arts in opleiding niet mogen doen. Een overlijden in detentie geldt als complexe lijkschouw, en daarvoor ontbraken hem de vereiste bekwaamheidsverklaringen.
Onzorgvuldig schouwverslag
Ook het schouwverslag zelf deugde niet. De arts verklaarde wisselend over hoe hij de lichaamstemperatuur had gemeten en mat de omgevingstemperatuur niet, terwijl dat wel moet. Daardoor is zijn schatting van het tijdstip van overlijden niet zorgvuldig tot stand gekomen.
Het college erkent dat het voor de familie moeilijk is dat nu niet meer vast te stellen is wanneer Suzanne de Vries precies is overleden.
Doorhaling: de zwaarste maatregel
Het college rekent het de arts zwaar aan dat hij zich willens en wetens als arts in opleiding heeft voorgedaan, juist bij het overlijden van iemand die aan de staat was toevertrouwd. Hij toonde geen enkel inzicht in zijn handelen en was eerder al voorwaardelijk geschorst.
Het college acht de kans op herhaling groot en oordeelt unaniem dat doorhaling in het BIG-register de enige passende maatregel is.
Erkenning voor de familie
Voor de familie van Suzanne de Vries betekent de uitspraak erkenning dat het onderzoek naar haar overlijden niet is verlopen zoals het had gemoeten.
Lees de uitspraak op tuchtrecht.overheid.nl
28 oktober 2026Gerechtshof legt hogere straf op voor misbruik in tbs-kliniek
Het Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden heeft op 28 oktober 2026 een voormalig begeleider van een forensisch psychiatrische afdeling (FPA) veroordeeld tot een gevangenisstraf van twaalf maanden, waarvan zes maanden voorwaardelijk. De man had meerdere keren ontucht gepleegd met een cliënte die aan zijn zorg was toevertrouwd. Mr. H.J. Oosterhagen stond de cliënte in hoger beroep bij als benadeelde partij.
Misbruik van een machtspositie
De man werkte eind 2023 als begeleider op de gesloten afdeling waar de cliënte verplicht werd behandeld. Zij kon zich niet zelfstandig buiten de afdeling begeven: voor de sportruimte en voor een wandeling buiten was een begeleider met toegangspas nodig. Juist op die plekken, waar zij zonder hem niet kon komen of vertrekken, vonden de seksuele handelingen plaats, waaronder geslachtsgemeenschap.
De verdediging voerde aan dat de man slechts praktische taken had en geen behandelaar was. De rechtbank ging daar niet in mee: hij deelde onder meer medicatie uit en bepaalde of de cliënte de afdeling kon verlaten. Daarmee was zij afhankelijk van hem.
Het hof is duidelijk over de ernst. Het lag op de weg van de man om de professionele grenzen te bewaken, maar hij heeft die ver overschreden en zelf het initiatief genomen. De cliënte was door haar problematiek en haar plaatsing niet in staat weerstand te bieden, en de man wist als zorgverlener juist dat het aangeven van grenzen voor haar moeilijk was. Volgens het hof heeft hij misbruik gemaakt van haar kwetsbaarheid en van zijn machtspositie, en daarmee een ernstige inbreuk gemaakt op haar lichamelijke en geestelijke integriteit.
Van één dag naar zes maanden onvoorwaardelijk
De rechtbank Midden-Nederland had de man in december 2025 veroordeeld tot 180 dagen gevangenisstraf, waarvan 179 dagen voorwaardelijk, en een taakstraf van 150 uur. Het openbaar ministerie ging in hoger beroep en de advocaat-generaal eiste veertien maanden.
Het hof oordeelt dat, gelet op de ernst van het feit en de impact op het kwetsbare slachtoffer, niet kan worden volstaan met een lichtere sanctie dan een langere onvoorwaardelijke vrijheidsstraf. Het hof vond in beginsel twaalf maanden onvoorwaardelijk passend, maar legde vanwege de persoonlijke omstandigheden van de man de helft voorwaardelijk op.
Hogere vergoeding voor het slachtoffer
Met betrekking tot de schadevergoeding komt het hof tot een andere beslissing. De rechtbank had de cliënte € 3.000 toegekend voor immateriële schade. In hoger beroep handhaafde zij haar volledige vordering, en het hof stelde vast dat zij door het handelen van de man geestelijk letsel heeft opgelopen. Het hof verhoogde de vergoeding voor immateriële schade naar € 7.500 en legde daarbij de schadevergoedingsmaatregel op.
De uitspraak van het Gerechtshof is na te lezen op uitspraken.rechtspraak.nl onder ECLI:NL:GHARL:2026:7095.
Lees de uitspraak op rechtspraak.nl
6 oktober 2026Mr. Johan Oosterhagen in Rutgers Lobby: “Ouders staan feitelijk buitenspel”
In de aflevering van Rutgers Lobby van 6 oktober stond de transgenderzorg voor jongeren centraal. Presentator Rutger Castricum sprak daarover met onze advocaat mr. Johan Oosterhagen. Mr. Oosterhagen staat ouders bij van kinderen met genderdysforie en ziet in zijn praktijk van dichtbij wat er gebeurt wanneer ouders zich zorgen maken over het traject dat hun kind ingaat.
Nederland ontwikkelde dertig jaar geleden het Dutch Protocol, waarmee jongeren met genderdysforie vanaf de vroege puberteit puberteitsremmers en later hormonen kunnen krijgen. Het model werd wereldwijd overgenomen, maar landen als Engeland en Zweden zijn er inmiddels grotendeels van teruggekomen. Het kabinet moet nu reageren op een advies van de Gezondheidsraad over deze zorg.
Openminded ouders die buitenspel komen te staan
Mr. Oosterhagen maakt in de uitzending direct duidelijk dat de ouders die bij hem aankloppen niet tegen hun kind ingaan. “Ouders zijn over het algemeen best openminded,” zegt hij. Zij zien zelf ook ontwikkelingen bij hun kind, gaan met hun kind naar de huisarts of zoeken samen zorg.
Het probleem ontstaat volgens mr. Oosterhagen in de diagnostische fase. Kinderen worden al snel doorverwezen naar een gespecialiseerde genderkliniek, en ouders die daar kritisch zijn of vragen stellen, krijgen al snel het gevoel buiten spel te worden gezet. Sommigen hebben er daarna zelfs spijt van dat ze aan de bel hebben getrokken.
“In de genderkliniek zit je al snel in die tunnel”
Het zwaarste bezwaar van de ouders die mr. Oosterhagen bijstaat, is dat er in de genderkliniek niet breed genoeg wordt gekeken naar wat er nog meer speelt. Een huisarts let ook op zaken als pesten, trauma of autisme. In de genderkliniek, zegt mr. Oosterhagen, “zit je al snel in die tunnel”.
Hij illustreert dat met een zaak uit zijn eigen praktijk. Mr. Oosterhagen staat ook mensen bij die al operaties hebben ondergaan waarbij iets is misgegaan. Een van hen had in het verleden seksueel misbruik meegemaakt, een trauma dat nooit is behandeld. Achteraf zei deze persoon dat hij, als dat trauma eerst was behandeld, nooit aan het transitietraject was begonnen.
Late puberteit, grote beslissingen
Een opvallend patroon in de zaken van mr. Oosterhagen: het gaat om kinderen die pas laat in de puberteit met hun genderidentiteit komen. In de jonge jaren speelde er niets. Dan, bijvoorbeeld na het uitgaan van een relatie of bij het ontdekken van de eigen seksualiteit, komt het onderwerp ineens op tafel. Ook voor de ouders komt dat als een verrassing.
Juridisch hebben die ouders weinig in handen. Een kind van zestien wordt in beginsel wilsbekwaam geacht om zelf over een medische behandeling te beslissen.
Hoe zorgvuldig is de diagnostiek?
De Gezondheidsraad concludeert dat puberteitsremmers en hormonen zorgvuldig worden ingezet, omdat zij volgen op zorgvuldige diagnostiek. Mr. Oosterhagen zet daar vraagtekens bij. Hoe zorgvuldig is die diagnostiek, vraagt hij zich af, als je ouders die hun kind vijftien of zestien jaar hebben opgevoed en het dus heel goed kennen, buiten spel zet?
Ook intensivist Armand Girbes, die eveneens aan tafel zat, is kritisch op het advies en wijst op de lage bewijskracht.
Terugkijken
De volledige aflevering is terug te kijken via NPO Start.
Kijk de aflevering terug op NPO Start
26 augustus 2026Uitzendkrachten veroordeeld voor verkrachting en aanranding van minderjarige meisjes in instelling
De rechtbank Den Haag heeft twee uitzendkrachten van de gesloten jeugdzorginstelling iHub in Alphen aan den Rijn veroordeeld voor misbruik van twee minderjarige meisjes. De 29-jarige Bilal H. is veroordeeld tot 4 jaar gevangenisstraf voor de verkrachting van een 15-jarig meisje en de 21-jarige Abdelouahab O. is veroordeeld tot 6 maanden gevangenisstraf voor de aanranding van een 14-jarig meisje. Daarnaast hebben beiden veroordeelden een beroepsverbod en contactverbod opgelegd gekregen door de rechtbank.
In de nacht van 5 op 6 november 2025 waren H. en O. als uitzendkracht werkzaam bij de gesloten afdeling van een jeugdzorginstelling te Alphen aan den Rijn. Op deze afdeling verbleven uithuisgeplaatste meisjes met problematiek op het gebied van afhankelijkheidsrelaties. Ondanks hun jonge leeftijd hadden de meeste van deze meisjes al heel veel meegemaakt, dit was ook het geval voor cliënten. H. en O. kregen de zorg over cliënten toevertrouwd, in verband met mogelijk ontsnappingsgevaar. Op een gegeven moment wisten cliënten toch tot een ontsnappingspoging te komen, maar die werd voorkomen door H. en O.
Na deze ontsnappingspoging mochten cliënten van H. en O. met hen beneden op de bank ‘chillen’. O. had die dag een joint meegenomen en bood deze aan aan cliënten. Nadat de meisjes onder invloed waren, speelden H. en O. het spel ‘doen, durven of de waarheid’ met cliënten. De meisjes kregen van de mannen omstebeurt de opdracht om seksuele handelingen te verrichten, zoals bij de mannen op schoot zitten en met hen te tongzoenen. De 15-jarige cliënte kreeg vervolgens de vraag of zij samen met H. naar haar kamer durfde te gaan, zij gaf hier gehoor aan. Tijdens deze nacht heeft H. cliënte meermaals oraal en vaginaal verkracht, aldus rechtbank Den Haag. Voor deze verkrachtingen is H. een gevangenisstraf van 4 jaar, een beroepsverbod van 9 jaar en een contactverbod opgelegd. H. moet daarnaast aan het slachtoffer een schadevergoeding betalen van ruim 11.000 euro.
De 14-jarige cliënte heeft verklaard dat terwijl haar vriendin boven was, zij met O. in de woonkamer vaginaal en oraal seks heeft gehad. De rechtbank achtte de verklaring van cliënte betrouwbaar, er was echter onvoldoende steunbewijs voor de verklaring van cliënte om tot een veroordeling van verkrachting te komen vond de rechtbank. De rechtbank heeft O. daarom vrijgesproken van verkrachting. De rechtbank vond daarentegen dat er wel voldoende steunbewijs was voor de subsidiair tenlastegelegde aanranding, bestaande uit een tongzoen. Voor deze aanranding is O. een gevangenisstraf van 6 maanden, een beroepsverbod van 5 jaar en een contactverbod opgelegd door de rechtbank. O. moet daarnaast een schadevergoeding van 3.000 euro betalen aan het slachtoffer.
Mr. H.J. Oosterhagen stond beide slachtoffers in deze zaak bij. Tijdens de terechtzitting heeft hij namens beide slachtoffers hun spreekrechtverklaring voorgelezen en de vordering benadeelde partij toegelicht om de schade op de verdachten te verhalen. Mr. Oosterhagen heeft tijdens deze toelichting benadrukt dat cliënten aan de zorg van deze verdachten waren toevertrouwd, op een plek waar ze juist beschermd hoorden te zijn tegen mannen zoals de verdachten.
De uitspraken van de rechtbank Den Haag zijn na te lezen op uitspraken.rechtspraak.nl onder ECLI:NL:RBDHA:2026:24020 en ECLI:NL:RBDHA:2026:23948.
Lees de uitspraak op rechtspraak.nl
30 juni 2026Voormalig medewerker PI Nieuwersluis veroordeeld voor verkrachting van gedetineerde
De rechtbank Midden-Nederland heeft een voormalig medewerker van penitentiaire inrichting Nieuwersluis veroordeeld tot een gevangenisstraf van drie jaar wegens de verkrachting van een vrouwelijke gedetineerde. Daarnaast heeft de rechtbank een beroepsverbod van vijf jaar opgelegd. De veroordeelde was ten tijde van de uitspraak nog werkzaam als penitentiair inrichtingswerker bij de Dienst Justitiële Inrichtingen (DJI).
De zaak gaat terug naar 2010. De cliënte deed destijds direct aangifte van de verkrachting. Ondanks haar verklaring en aangifte werd de zaak door het Openbaar Ministerie geseponeerd. Jarenlang bleef erkenning uit.
In 2022 werd het onderzoek heropend nadat namens een andere vrouw aangifte was gedaan tegen dezelfde medewerker. In de periode daarna meldden zich meerdere vrouwen met vergelijkbare ervaringen. Toch besloot het Openbaar Ministerie aanvankelijk opnieuw niet tot vervolging over te gaan.
Namens cliënte is vervolgens een artikel 12 Sv-procedure gestart bij het gerechtshof. Het hof oordeelde dat er aanleiding bestond om de zaak alsnog aan de strafrechter voor te leggen en droeg het Openbaar Ministerie op tot vervolging over te gaan.
De rechtbank heeft nu geoordeeld dat de medewerker zich schuldig heeft gemaakt aan verkrachting van een kwetsbare vrouwelijke gedetineerde. De rechtbank heeft daarbij meegewogen dat sprake was van een bijzondere afhankelijkheidsrelatie tussen de medewerker en de gedetineerde.
Erkenning na zestien jaar — Voor cliënte betekent de uitspraak een belangrijke erkenning. Na zestien jaar van wachten, procederen en volhouden is vastgesteld dat haar verklaring terecht serieus is genomen.
“Deze uitspraak gaat niet alleen over een veroordeling. Het gaat ook over erkenning voor een vrouw die jarenlang heeft moeten strijden om gehoord te worden,” aldus haar advocaat mr. H.J. Oosterhagen.
Ook de verklaringen van andere vrouwen die zich in de loop der jaren hebben gemeld, hebben een belangrijke rol gespeeld in het zichtbaar maken van het patroon en het opnieuw onder de aandacht brengen van deze zaak.
Belang van aangiften door gedetineerden — Deze zaak onderstreept dat verklaringen van gedetineerden serieus moeten worden onderzocht. Dat iemand gedetineerd is, betekent niet dat een aangifte minder betrouwbaar of minder belangrijk is. Ook wanneer feiten lange tijd geleden hebben plaatsgevonden, kan onderzoek alsnog leiden tot een bewezenverklaring en een veroordeling.
Voor slachtoffers van seksueel geweld binnen een afhankelijkheidsrelatie kan het bijzonder moeilijk zijn om naar voren te stappen. Deze uitspraak laat zien dat het mogelijk blijft om, ook jaren later, gerechtigheid en erkenning te krijgen.
Lees de uitspraak op rechtspraak.nl